زمان ادای نماز بر اساس فقه امام شافعی (رح)

طبق شریعت اسلام نمازهای پنجگانه، هر کدام وقت مشخصی و معینی دارند که انجام آن قبل از وقت معین صحیح و درست نمی باشد و بعد از آن نیز نماز قضا محسوب می گردد. «إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا»؛ همانا نماز بر مؤمنان در اوقات معين مقرر شده است. نساء/103
ابو داوود و ترمذی می­ فرمایند: حضرت جبرئیل (ع) بعد از فرض شدن نمازهای پنجگانه نزد پیامبر(ص) آمدند و اوقات نمازها را به پیامبر (ص) نشان دادند و ابتدا و انتهای اوقات نماز را برای ایشان معین کردند. همچنین پیامبر(ص) با گفتار و فعل خود اوقات نمازها را برای مسلمانان بیان کرده است.

وقت نماز صبح:

از ظهور فجر صادق تا طلوع خورشید وقت ادای نماز صبح است. روشنایی گسترده در پهنه­ افق آسمان در آخرین جزء شب فجر صادق گویند.

وقت صلاة الصبح من طلوع الفجر ما لم تطلع الشمس؛ (رواه مسلم)

از طلوع فجر تا زمانی که خورشید طلوع نکرده است، وقت نماز صبح است.


وقت نماز ظهر:

وقت الظهر اذا زالت­ الشمس و کان ظل الرجل کطوله، ما لم یحضر العَصرُ؛ (رواه مسلم)

وقت نماز ظهر از زوال خورشید تا هنگامی که سایه­ شخص به اندازه­  خودش می­ شود ، مادامی که وقت نماز عصر نرسیده باشد.

با مایل شدن خورشید از وسط آسمان به طرف غروب ، وقت ادای نماز ظهر شروع می ­شود تا وقتی که سایه­ اشیاء به اندازه­ خود به علاوه­ سایه­ زوال شود، ادامه می­ یابد.


وقت نماز عصر:

وقت العصرمالم تصفر الشمس؛ نماز عصر تا زمانی که رنگ خورشید به زردی نگراییده است.

توضیح:  آخر وقت نماز عصر؛ اول وقت نمازعصراست وتا غروب خورشید ادامه دارد.   

 

*خوانندگان گرامی جهت اطلاع بیشتر در این زمینه می توانند به کتب معتمد فقهی دیگر در فقه امام شافعی(رح) مراجعه کنند.









جمال بادروزه/بخش احکام شافعی-جعفری تبیان کردستان
منابع: قرآن کریم، صحیح مسلم