عرفه به روز نهم ماه ذى الحجة گفته مى شود كه در دين مبين اسلام از اهميت بسزايى برخوردار مى باشد. روز عرفه یکی از روز‌هایی است که عبادت در آن نسبت به بقیه ایام سال فضیلت بیشتری دارد. در بزرگی و فضیلت این روز مبارک همین بس که پیامبر خدا (ص) فرمود: "أفضلُ الأیامِ یومُ عرفة." فاضل ترین روز، روز عرفه است.

در حدیث دیگری به نقل از  امام مسلم رحمه الله علیه  پیامبر اکرم (ص) در فضیلت روز عرفه می فرماید: «یکفر السنه الماضیه و الباقیه» روزه روز عرفه گناهان سال گذشته و آینده را پاک می گرداند. این بخشودگی گناهان فقط شامل حال حجاج بیت الله الحرام نمی باشد بلکه شامل حال همه مومنین و مومناتی می شود که این روز مبارک را فرصت و غنیمت بشمارند و در آن به راز و نیاز و عبادت خالصانه با خدای عزوجل می پردازند و در این روز امساک می ورزند و روزه می گیرند.
حال کسی که به رسالت الهی پیامبر نور و رحمت ایمان داشته باشد و به آیات قرآن کریم که در آن پیامبر گرامی اسلام را «بشیر و نذیر» معرفی کرده است، باور داشته باشد با شنیدن چنین سخنی فرصت را غنیمت می شمارد و درصدد عمل به فرموده پیامبر جلیل القدر برمی آید.

پیامبر اکرم در خصوص اهمیت و بزرگی این روز در حدیث دیگری می فرماید: «ما من یوم اکثر من ان یعتق الله فیه عبدا من النار من یوم العرفه»(رواه مسلم). خداوند در هيچ روزی به اندازه روز عرفه ، بندگان را از آتش دوزخ نمی رهاند. در وااقع این روز، روز نجات از آتش دوزخ و جهنم است. و خداوند در این روز به بندگان  روزه دار و مستغفر خود مباهات می کند:

إنَّ اللَّهَ يُباهِي مَلائِكَتَهُ عَشِيَّةَ عَرَفةَ بِأهلِ عَرَفَةَ فَيَقولُ : اُنظُروا إلي عِبادي أتَوني شُعثاً غُبراً (رواه احمد)

خداوند در غروب عرفه نزد فرشتگانش به اهل عرفه مي ‏بالد و مي‏گويد: "بندگانم را بنگريد! ژوليده و غبار آلود ، نزد من آمده ‏اند.



روز عرفه در واقع فرصتی برای شروع رابطه ای جدید با خداوند؛ و فرصتی برای جمع آوری نیکی های غیر قابل شمارش که تمام گناهان گذشته را جبران می نماید. روز عرفه فرصتی است برای کسب حسنات و تجدید ایمان در درون قلب ما آدمیان. حال بیاییم با پیروی از سنت رسول خوبی ها و مهربانی ها و گرفتن روزه این روز مبارک و انجام دعا و راز و نیاز، اظهار بندگی خود را به درگاه خدای سبحان ببریم و امیدوار به رحمت واسعه و کریمانه او باشیم.








جمال بادروزه-بخش دین و اندیشه تبیان کردستان
منابع: قرآن کریم، صحیح امام مسلم،مسند امام احمد