محسن فراهانی، روحانی آمر به معروف در این رابطه اظهارکرد: یک خانم به همراه سه مرد جوان در کوچه های شهرک جانبازان قائمیه در حال انجام حرکاتی زننده بودند. من به داروخانه رفتم و برای فرزندم شربت گرفتم و برگشتم، با این حال دیدم این افراد همچنان درحال تکرار کارهای خود هستند.

وی افزود: من سمت آنها رفتم و نسبت آنها را پرسیدم اما آنها جوابی نداشتند. در ادامه به آنها گفتم حتی اگر شما زن و شوهر هم باشید خیابان جای این کارها نیست که با گفتن این جمله آن خانم فرار کرد و یکی از آن سه نفر به یک باره با مشت به گیجگاه من زد.

فراهانی تصریح کرد: پیشانی، سمت چپ و راست گردن، روی گونه ها و چشمان من در این درگیری آسیب دید و در آن میان تنها کاری که من انجام دادم بستن گاردم بود تا با چاقو به من ضربه نزند.

این روحانی جوان تصریح کرد: آنها سه فرد جوان بودند که در هنگام درگیری دو نفر از آنها به عقب رفتند و یک نفرشان مرا مورد ضرب و شتم قرار داد که پس از تحقیقات مشخص شده این فرد شخصی به نام«م.ا» و از بوکسورهای این منطقه بوده است که اتفاقا در ماه های اخیر بنرهای مربوط به او نیز در قائمیه نصب شده است.اما این اولین باری نیست که آمر به معروف مورد ضرب و شتم قرار می گیرد.

طرح حمایت از آمران به معروف چگونه تصویب شد؟

روند تصویب این طرح بدین صورت بود که در تیرماه سال 93 از سوی هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد و کلیات آن در 16 مهر همان سال در صحن بهارستان به تصویب رسید.
پس از تصویب کلیات این طرح، بررسی جزییات آن در صحن مجلس کلید خورد و سپس ایرادات شورای نگهبان به این طرح از سوی وکلای ملت رفع شد. شورای نگهبان نیز در تاریخ 2 اردیبهشت ماه سال 1394 این طرح مهم را تأیید کرد و علی لاریجانی، رئیس نهاد قانون گذاری کشورمان، در روز 9 اردیبهشت قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر را برای اجرا به دولت ابلاغ کرد.
طبق اصل 123 قانون اساسی «رئیس جمهور موظف است مصوبات مجلس یا نتیجه همه پرسی را پس از طی مراحل قانونی و ابلاغ به وی امضا کند و برای اجرا در اختیار مسئولان بگذارد.»

اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هر نوع مانع و مزاحمت که به موجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت  به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت می گردد

ذیل این اصل، ماده واحده ای در سال 1360 به تصویب مجلس رسیده که «چنانچه رئیس جمهور مصوبات مجلس شورای اسلامی و یا نتیجه همه پرسی را پس از ابلاغ به وی امضاء نکند مصوبه و نتیجه همه پرسی پس از 5 روز از تاریخ ابلاغ به رئیس جمهور لازم الاجراء است.» نکته جالب اینجاست که این قانون در مجلس اول و به ریاست هاشمی رفسنجانی به تصویب رسیده و آقای روحانی نیز در آن زمان نماینده مجلس بوده اند. این بحث در ماده اول قانون مدنی نیز مطرح شده است.
همان گونه که انتظار می رفت رئیس جمهور با اجرای طرح حمایت از آمران به معروف مخالفت کرد و آن را به دستگاه های اجرایی ابلاغ نکرد تا اینکه رئیس مجلس رأساً این قانون را ابلاغ کرد.
سید علی طاهری، سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس، دراین باره اظهار داشت: این مصوبه مجلس اخیراً به تأیید شورای نگهبان رسید و از سوی رئیس مجلس به رئیس جمهور ابلاغ شد، اما رئیس جمهور آن را به دستگاه های اجرایی ابلاغ نکرده بود. وی افزود: با توجه به اینکه طبق قانون در صورت استنکاف رئیس جمهور از ابلاغ قوانین، رئیس مجلس می تواند رأساً اقدام کند و با توجه به انقضای مهلت قانونی، آقای لاریجانی 20 خرداد این قانون را از طریق روزنامه رسمی به دستگاه های اجرایی ابلاغ کرد.