بهداشت و سلامت زائران اربعین حسنی


نظر به اهیمت رعایت بهداشت جهت پیشگیری از ابتلاء به بیماری های واگیردار و حفظ سلامت، رعایت برخی نکات در طول سفر از اهمیت شایانی برخوردار است. عمل به نکات بهداشتی و توصیه آن به همراهان، سفری پربار، معنوی و همراه با صحت و سلامتی را به ارمغان می آورد.

پیش از سفر:

پیاده روی: پیاده روی منظم چند روز قبل از سفر، کمک می کند تا پای زائر به پیاده روی های طولانی عادت کند.

بیماری های مزمن: زائرانی که مبتلا به بیماری مزمن از قبیل صرع، فشارخون و ...  هستند، حتما پزشک معالج خود را در جریان قرار دهند. این زائران بایستی سوابق پزشکی خود را به طور کامل همراه داشته باشد.

تزریق واکسن: لازم است به موقع چهت تزریق واکسن منزیت اقدام شود. در این خصوص:

  • واکسن باید حداقل 10 روز قبل از خروج از کشور تزریق شود تا موثر باشد.
  • اگر ظرف دو سال پیش از سفر، این واکسن تزریق شده، نیاز به تزریق مجدد واکسن نیست.
  • اگر تزریق واکسن در زمان اصلی آن میسر نشده، در هر زمان که میسر شد، تزریق انجام شود.

تزرق واکسن آنفولانزا به ویژه در شرایط و بیماری های قلبی، ریوی، آسم، سابقه آنفارکتوس قلبی، نارسایی کبد و کلیه، دیابت، بیماری های مزمن و افراد بالای 50 سال سن مورد تاکید قرار گرفته است.

دارو:

در طول مسیر جایگاه هایی از سوی هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و جمهوری عراق تعبیه شده که به صورت رایگان خدمات بهداشتی و پزشکی را به زائران ارایه می کند. با این وجود همراه داشتن برخی اقلام دارویی از قبیل قرص های سرماخوردگی، ضد حساسیت، ضد التهاب پوستی (برای جلوگیری از عرق سوز شدن بدن) از قبیل پودر تاک، کرم کالاندولا، هیدروکورتیزون جلدی یا ویتامین AD می تواند مفید باشد.


زائران لازم است داروهای اختصاصی خود را حداقل برای مصرف ده روز به همراه نسخه های مربوط و نظر پزشک معالج همراه داشته باشند. همچنین می بایست در صورت نیاز صندلی چرخ دار آن را با خود بیاورند.

 

هنگام سفر:

باتوجه به کثرت جمعیتی که در مسیر نجف تا کربلا تردد می کنند، سطح بهداشت وضعیت مطلوبی ندارد لذا به زائران توصیه می شود در کوله های خود یک صابون به همراه داشته باشند. باید در نظر داشت شستن دست به تنهایی مهم ترین گام در پیشگیری از انواع بیماری هاست.

اگر از بخش کناره و غیر آسفالت جاده حرکت شود، کمتر خسته کننده است و پای زائر هم کمتر اذیت می شود. در صورت داشتن سابقه آلرژی و حساسیت های غذایی از مصرف غذاهای سرخ شده و حاوی ادویه زیاد خودداری گردد. از مصرف غذاهای خیلی چرب یا خیلی سرخ شده و نیز نوشیدنی های خیلی سرد اجتناب شود. از پرخوری و مصرف خوراکی های ناآشنا پرهیز شود.

گرم نگه داشتن سر، به سر کلاه گذاشتن ویا بستن چفیه یا دستار، مخصوصا موقع خواب توصیه می شود. داشتن کلاه به دلیل تغییرات آب و هوایی بسیار کمک کننده و مناسب است.کلاهی انتخاب شود که گوشها را هم بپوشاند.

جهت پیشگیری از انتقال بیماری و همچنین مشکلات تنفسی ناشی از هوای آلوده از ماسک استفاده شود و هنگام عطسه و سرفه نیز دهان و بینی پوشانده شود.

تاول پا:

کفش باید اندازه پا باشد. همچنین برای اطمینان از صاف و بدون برجستگی بودن سطح کفش یا پوتین، درون آن دست کشیده شود. باید دانست که پای مرطوب زودتر تاول می زند، پس باید پا و کفش را خنک نگه داشت. اولین نشانه شروع تاول، قرمز شدن پوست است. با دین این علامت روی پوست آزرده را چسپ انداخته تا از سایش بیشتر کفش به پوست جلوگیری شود. اگر پای زائر تاول زد، سعی شود دو جوراب روی هم پوشیده شود.

اگر تاول کوچک باشد بهتر است کاری به آن نداشته و جهت کم کردن اصطکاک، روی آن با کمی پماد چرب شود. اگر تاول کمی بزرگتر بود بهتر است روی آن پانسمان شود. تاول را نباید دست زد و پاره کرد.

عرق سوزی پا:

لباس زیر مناسب وگشاد و با الیاف نخی به تن شود. قبل از حرکت موضع در معرض عرق سوزی یا پماد زینک اکساید، چرب، یا از پودر بچه یا پماد کالاندولا استفاده شود. هرگز محل سوزش با صابون شسته نشود، چراکه چربی پوست را از بین می برد و مشکل را وخیم می کند.

 

گرمازدگی:

با توجه به گرمای هوا در طول روز ممکن است برخی از زائران دچار گرمازدگی شوند. گیجی عدم تعادل، سردرد، تهوع و بالا بودن دمای بدن از علایم گرمازدگی است. در صورت گرمازدگی باید سریعا خود را به جای خنک رسانده و مایعات خنک نوشبد و در صورت وجود اسهال ضعف و بی حالی به اولین مرکز بهداشتی درمانی مراجعه کرد.

 

بیماری های عفونی و ویروسی

وبا و آنفولانزا

وبا یا التور نوعی بیماری حاد اسهالی است  و در برخی موارد باعث از دست رفتن سریع آب بدن می گردد؛ در صورتی که درمان نشود، باعث شوک و سرانجام منجیر به مرگ می شود. بیماری آنفولانزا هم یک عفونت ویروسی است که بینی، گلو و ریه را درگیر می کند. آنفولانزا با سرماخوردگی متفاوت است و علایم شدیدتری دارد.

راههای انتقال: 1- تماس مستقیم با مدفوع و استفراغ فرد بیمار یا جابجایی وسایل و لوازم آلوده بیمار مبتلا به وبا.  2- خوردن آب و غذای آلوده.  3- خوردن سبزی و میوه که با آب آلوده شسته شده.  4- استحمام و شنا در آب های آلوده.  5- شست و شوی لباس و ظروف غذا در آبهای آلوده.

راههای پیشگیری: 1- استفاده از آب لوله کشی تصفیه شده در تمام مواقع.  2- جوشاندن و سپس سرکردن آبی که از سلامت آن اطمینان نیست. 3- شستن دقیق و صحیح دست ها با آب و صابون، قبل از دست زدن به مواد غذایی و خوراکی و همچنین قبل از غذا خوردن و بعد از رفتن به توالت.  4- شستن دست ها با آب و صابون قبل از تهیه و دادن غذا یا شیر دادن به کودک و بعد از تعویض کهنه یا تمیز کردن کودک.  5- اجتناب از آشامیدن آب های مشکوک در اماکن و فضاهای عمومی.  6- خودداری از مصرف مواد غذایی، آبمیوه و دیگر مواد خوراکی و نوشیدنی های غیربهداشتی.





بخش دین و اندیشه تبیان کردستان